از شیمی آموختم که
هر چه فاصله ما از مرکز آفرینش و خالق هستی بخش بیشتر باشد فنا و نیستی ما آسانتر خواهد بود همان طوری که جدا کردن الکترون از دورترین لایه اتم آسان تر است .
از تلاش ذرات بی شعور برای پایدار شدن متعجب شدم و دریافتم که شعوری والا و اندیشه ای برتر در پس پرده هدایت گر نقش ها و طرح ها است .
از گاز های نجیب کامل شدن را رمز پایداری یافتم.
ازبحث واکنش های چند مرحله ای و زنجیره ای آموختم که ما ذره های حد واسط مراحل زندگی هستیم که در یک مرحله واکنش متولد می شویم و در واکنشی دیگر می میریم و هدف آفرینش و خلقت فراتر از تولید و مصرف ما ست.
ریزترین ذرات عظیم ترین کارها را انجام می دهند . چون آفریننده ای بزرگ استاد آزمایشگاه جهان است .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم شهریور 1384ساعت 9:57 قبل از ظهر  توسط حسين زماني
|

